Zmiana Tempa Gry Uwaga: Taktyka zalecana w grach typu shorthand (6 lub mniej graczy) przeciw innym dobrym graczom.
Jednym z błędów popełnianych przez większość graczy, włączając mnie, jest jednolita gra. Czasem na preflopie możesz rozegrać rękę z AQ w różny spopób. Możesz obstawiać różne stawki (przy No-Limit) lub, innym razem, podbić pulę maksymalną ilość razy (przy Limit). Większość dobrych graczy będzie Cię jednak w stanie zalkasyfikować jako okreśkony typ gracza: tight-aggressive, bardzo tight-aggressive, etc.
Jednym ze sposobów na poprawę finansów jest po prostu zmienić czasem sposób gry. Zatem, kiedy inni gracze będą się spodziewali blefu, blefuj rzadko, inaczej będą Cię często sprawdzać. Podobnie, jeśli zwykle podbijasz dla podwyższenia puli, daj się czasem przyłapać na blefowaniu. Jeśli będziesz to robił dyskretnie, większość graczy się nie zorientuje, i może to nadać tajemniczości Twojej grze.
Strategia ta jest oczywiście skuteczniejsza w pokerze No-Limit, ponieważ zdecydowanie łatwiej blefować w NL. Może być jednak stosowana w Limit. Jedyne kryterium, które musi być spełnione to liczba graczy nie większa niż 5 (najlepiej 4 ogółem) przy odpowiednio wysokich stawkach, możesz skutecznie blefować na flopie lub turnie jeśli początkowo grałeś ostrożnie. Jeśli z kolei wcześniej blefowałeś, zyskasz więcej sprawdzających przy wyższych stawkach.
Dla tych z Was, którzy mają zamiłowanie do matematyki, użyję nieco teorii gier by udowodnić moje twierdzenie. Przypuśćmy, że grasz mecz piłki nożnej i sędzia podyktował rzut karny. Przewidujesz, że jeśli poślesz piłkę w lewo, będziesz miał 80% szans na zdobycie bramki jeśli bramkarz nie spodziewa się strzału w lewo, i 60% szans jeśli kopniesz w prawo, kiedy bramkarz spodziewa się strzału w lewo. Jeśli jednak bramkarz zablokuje lewą stronę bramki, a Ty strzelisz w lewo, masz tylko 45% szans trafienia, a kiedy bramkarz zablokuje prawą trafisz tylko w 35% przypadków. Oto matryca dla podsumowania:
Bramkarz Blokuje Lewą Bramkarz Blokuje Prawą
Strzelasz w Lewo 45% 80%
Strzelasz w Prawo 60% 35%
Jak widać, nawet jeśli strzelanie w lewo jest tym, co umiesz najlepiej, w Twoim interesie jest czasami strzelić w prawo, bo jeśli bramkarz będzie wiedział, że zawsze strzelasz w lewo wtedy Twoje szanse na bramkę są mniejsze, niż gdybyś czasem strzelał w prawo.
Teraz, zamiast obliczać szanse trafienia w procentach, pomyśl o zysku jako kwocie na godzinę. Strzał w lewo, to teraz Twoja standardowa gra tight-aggressive (ostrożna), w prawo zaś gra bardziej brawurowa (loose).
Przeciwnik Spodziewa Się Gry Tight Przeciwnik Spodziewa Się Gry Loose
Grasz Tight-Aggressive 45 $/ godz 80 $/ godz
Grasz Loose-Aggressive 60 $/ godz 35 $/ godz
Słabi gracze mogą wcale nie blokować, albo zawsze blokować źle, więc możesz grać cały czas swoim standardowym tight-aggressive i wygrywać średnio 80$ na godzinę. Jeśli jednak grasz z dobrymi graczami, szybko zorientują się co kombinujesz i zaczną się bronić. Twój zysk spadnie zatem do 45$ na godzinę.
Teraz przypuśćmy, że grasz tight-aggressive 70% czasu i ostrzej 30% czasu. Jeśli ciągle będą z Tobą grać jakbyś był tight-aggressive cały czas, zarobisz 49.5 $ na godzinę.
(0.7 * 45$ + 0.3 * 60$) = 49.5$
Jeśli z kolei Twoi przeciwnicy przejrzeli Twój styl i grali z Tobą jako tight-aggressive przez 80% czasu, i agresywniej przez 20% czasu, Twój zysk wzrośnie (o ile nie będą wiedzieli dokładnie kiedy grałeś którą techniką) do 52.9$:
(0.7 * 0.8 * 45$) + (0.7 * 0.2 * 80$) + (0.3 * 0.8 * 60$) + (0.3 * 0.2 * 35$) = 52.9$
Tak więc, by obronić się przed Twoim zmiennym tempem gry, będą musieli wiedzieć kiedy je zmieniasz. Naturalnie, gdyby traktowali Cię jako gracza tight-aggressive przez 70% czasu i stale mieli rację, Twój zysk spadłby. Jednak, jak już wykazałem, założnie przez nich zmiany tempa, pomoże Ci jeśli go nie zmienisz. Przeciwnicy będą Cię najczęściej traktowali tak samo nawet jeśli zmienisz styl gry.
Radzę zatem czasem zmieniać tempo, byłeś tylko trzymał się zasady przypadkowości, co sprawi, że nie zorientują się w zmianach i nie będą w stanie poprawnie przewidzieć kiedy zmieniasz tempo gry.
Zagrywki Psychologiczne
Uwaga: Ten artykuł dotyczy tylko No-Limit Hold'em.
No-Limit Hold'em ring games wymagają więcej umiejętności psychologicznych i zdolności blefowania niż jakakolwiek popularna odmiana pokera. Powinieneś jednak używać tych narzędzi wyłącznie w oparciu o rodzaj przeciwnika.
Jeśli grasz niskimi stawkami w No-Limit (z buyinem wysokości 100$ lub mniej), nie zalecałbym zbyt częstego używania trików psychologicznych. Sporadyczny blef na flopie przeciw niektórym graczom może się opłacić, ale tacy gracze zwykle tracą cały sztos na układach typu second pair. W takim przypadku najlepiej czekać, zebrać dobry układ, a potem zmiażdżyć przeciwników zakładami wysokości puli.
Kiedy gracz wyższymi stawkami (z buyinem wysokości 200$ lub więcej), zagrywki psychologiczne będą odgrywały większą rolę, zwłaszcza kiedy stawki przeciwników są wysokie (ponad 100 dużych ciemnych). Jednak pierwszą rzeczą, którą należy zrobić jest skategoryzowanie każdego napotkanego przeciwnika.
1. Płotka. Tacy gracze grają tylko swoją ręką, nie Twoją. Jeśli obstawisz wysoko, a oni mają słabe karty, spasują. Jeśli obstawisz wysoko, a oni mają top pair, sprawdzą, o ile nie zrobisz niczego co ich przerazi, jak pójście va banque. Nie będą raczej blefować.
2. Weak-tight. Tacy gracze również grają tylko swoją rękę, ale sprawdzają rzadziej niż płotki. Niechętnie przetracą wszystkie żetony na top pair, chyba, że uznają Cię za agresywnego gracza. Zmuś ich blefem do spasowania w dużej ilości rozdań (byle nie za często, żeby spróbowali Cię później wrobić).
3. The Sheriff. Są podobni do płotek, ale rozumieją zasady gry na tyle dobrze, żeby wiedzieć kiedy jedyne, z czym mogą wygrać, to blef. Jednak często będą myśleli, że blefujesz i sprawdzą Cię.
4. Tight-aggressive. To dobrzy taktycznie gracze. Ich umiejętności w No-Limit różnią się jednak znacznie w zależności od tego jak dobrze czytają przeciwnika. Ogólnie rzecz ujmując, są znacznie bardziej skłonni to podbijania niż sprawdzania. Przy takich przeciwnikach zmiana tempa jest koniecznością. Od czasu do czasu powinieneś ich ograć z mocną ręką, a niekiedy przelicytować. Poprzez ciągłą zmianę tempa lub stanie się Sherriff może Ci się udać zmusić ich do grania zbyt 'weak-tight. Zwróć uwagę w którym kierunku idą i wykorzystaj tą strategię.
5. Hyper-aggressive. Ta grupa uwielbia podbijać i przebijać. Niemal niemożliwe jest stwierdzenie czy blefują, czy też tak często dostają nuts. Tacy gracze mogą być niebezpieczni, ale i tak powinieneś się pokusić o załatwienie ich. O ile dobrze jest ich przetestować poprzez podbijanie, nie powinieneś robić tego zawsze z silną ręką, bo będzie to dla nich sygnałem. Nie pokazuj im co masz poprzez podbijanie. Rozgrywaj każdy układ inaczej i koniecznie ograj ich czasami z silną ręką jak np. set.
6. Tilting players. Cokolwiek pobudzi ich do działania, są na tilcie. Postawią wszystkie swoje żetony. Najlepszą strategią będzie po prostu pozwolić im obstawiać, bo może wtedy spasują, a nic nie mają.
Podsumowując, najlepiej używać zagrywek psychologicznych wobec graczy tight-aggressive i hyper-aggressive. Sposób gry pozostałych grup jest przewidywalny, więc nie ma powodu tego zmieniać. Jeśli jednak nie chcesz czuć się zastraszony przez graczy hyper-aggressive, i nie chcesz się bać kiedy gracz tight-aggressive podbije, a jest to coś do czego taki gracz dąży, powinieneś ciągle zmieniać swój styl gry. Musisz ciągle lawirować między tight-aggressive a hyper-aggressive. A dokonując zmiany stylu, zwracaj uwagę na drobiazgi, jak:
1. Kiedy blefować. Jeśli ciągle blefujesz na flopie, zaczną Cię sprawdzać na flopie w nadziei, że odsłonisz silne karty na turnie. W wielu przypadkach warto więc zmieniać moment, w którym blefujesz.
2. Twoja gra na preflopie przy niektórych układach. Nie powinieneś za wszelką cenę dostosowywać swojej gry na preflopie do tego, co dobre z technicznego punktu widzenia. Chociaż chcesz zobaczyć flopa tanim kosztem i z niskimi parami czy konektormi na ręku, powinieneś czasem podbić tylko dla zmylenia przeciwnika. Taka technika sprawdza się zwłaszcza, gdy masz średnią parę i jesteś na dalekiej pozycji.
Jednak najważniejszą zagrywką psychologiczną jest to ile obstawiasz. Nie powinieneś uzależniać stawek od tego ile warta jest Twoja ręka, ale od tego ile warte są układy innych graczy. Słabi gracze pokażą Ci co mają na ręku podbijając w zależności od wartości układu. Dobrzy gracze z kolei dostosują stawki do poziomu, na który ich zdaniem Ty wyceniasz swój układ. Żeby więc kogoś wyeliminować blefem, powinieneś obstawiać więcej niż to na ile oni wyceniają swoje karty (jeśli jednak ktoś jest sprytny, może Cię przejrzeć i sprawdzić Cię, jeśli obstawiałeś wysoko). By jednak zmaksymalizować wartość dobranego układu, powinieneś podbijać tyle, za ile Twoim zdaniem przeciwnik wejdzie przy układzie, który ma. Oto przykłady:
1. Mając dużego fula powinieneś obstawiać wysoko, bo istnieje szansa, że przeciwnik ma niższego.
2. Jeśli masz kolor, a na stole jest para, powinieneś obstawiać między 1/2 a 2/3 puli, bo chcesz, by ktoś kto ma trójkę tylko wchodził. Obstawiając wysoko zmusisz tylko kogoś z fulem, żeby Cię sprawdził.
3. W ślad za przeciwnikiem. Jeśli Twój przeciwnik podnosi (i myślisz, że nie blefuje), dobrą strategią jest obstawiać nisko, czekać aż przeciwnik podbije, i wtedy pójść va banque. Jest to skuteczne zwłaszcza, gdy masz wątpliwego strita i jesteś pewien, że przeciwnik ma trójkę lub dwie pary.
Mowa Ciała (tells)
Tells są tradycyjnie kojarzone z sytuacjami, kiedy ktoś ma tik, który zdradza wartość kart na ręce. Tells występują zarówno w brick-and-mortar, jak również w sieci. Oto kilka powszechnych tells:
Online
• w pokerze z limitem, szybkie sprawdzenie z dwiema kartami out do koloru lub strita zwykle oznacza dobieranie.
• w pokerze z limitem, szybkie podbicie na flopie zwykle oznacza top pair.
• kiepski gracz, który się zastanawia, ma zwykle słabszą rękę i rozważa sprawdzenie.
• zwykle kiedy ktoś zastanawia się przez chwilę, a potem podbija, nie blefuje.
• ktoś, kto często podbija pulę na preflopie , a potem pasuje na flopie jeśli ktoś go przebija prawdopodobnie jest na tilcie.
Na żywo
• kiedy słaby gracz zakrywa dłonią usta znaczy to przeważnie, że ma silną rękę. Gestem tym próbuje zasłonić uśmiech.
• trzęsące się dłonie są oznaka zdenerwowania. Niemniej może to oznaczać blef, bądź też mocną rękę.
• sięganie po drinka również jest oznaką zdenerwowania.
• kiedy słaby gracz unika kontaktu wzrokowego zwykle znaczy to, że blefuje.
• kiedy na flopie gracz rzuca okiem na swoje żetony prawdopodobnie ma silną rękę.
Częste Błędy Zaawansowanych Graczy
Błąd #1: Nieumiejętność podbijania puli
Podbijanie puli jest tym, co odróżnia doskonałego gracza od dobrego gracza. Naturalnie każdy, kto ma nuts wie, że powinien podbić. Jednak wyciąganie maksimum wartości z kiepskiej ręki jest zdecydowanie bardziej przebiegłe.
Podbijanie puli w dużym stopniu zależy od sytuacji i rodzaju gry. Przy limit hold'em, powinno się podbijać agresywnie. Ponieważ stawki są tak niskie w porównaniu do wartości puli, gracze często sprawdzają Twoje zwiększające pulę zagrania mając naprawdę kiepskie karty.
Przy no-limit hold'em, sytuacja jest zdecydowanie bardziej skomplikowana. Po pierwsze, musisz poprawnie odgadnąć co ma przeciwnik. Czytanie ręki przeciwnika jest nie tylko przydatne w ustaleniu czy możesz go pokonać, ale też w ustaleniu ile powinieneś stawiać.
Ponadto należy określić jakim typem gracza jest nasz przeciwnik. Przypadkowy gracz ma tendencje do podbijania zgodnego zj wartością ręki. Jeśli więc podejrzewasz, że gracz ma słabą rękę, nie wchodź zbyt wysoką stawką, bo przecież chcesz, żeby sprawdził.
Gdy jednak Twój przeciwnik jest mocnym graczem, musisz brać pod uwagę jego podejrzenia wobec Twojej karty. Przypadkowy gracz myśli wyłącznie o własnych kartach, ale dobry gracz zastanawia się też co mają inni.
Dobry gracz prawdopodobnie odczytał Twoją rękę. Dlatego też powinieneś obstawiać nie tylko w oparciu o to jak silny ma układ, ale też w oparciu o to, co jego zdaniem masz Ty. Jeśli na przykład myślisz, że przeciwnik może wygrać tylko z blefem, powinieneś podbić tak, by wyglądało to na blef. Stawka może być wysoka lub niska, w zależności od sytuacji w grze.
Podbijanie puli jest tak skomplikowane i zależne od sytuacji, że nie można tego kogoś nauczyć. Jest to coś, czego wytrawni gracze uczą się sami i odpowiada to za ich znaczącą przewagę nad dobrymi graczami.
Błąd #2: Nie zwracanie uwagi
Brzmi to jak błąd początkującego, ale w rzeczywistości jest dość powszechny wśród dobrych graczy. Doświadczeni gracze rozegrali już setki tysięcy rozdań, zatem wiedzą co zrobić w niemal każdej sytuacji. Dlatego też czasem nie poświęcają dość uwagi poszczególnej grze.
Często będą wygrywać mimo to, dzięki swojemu doświadczeniu. Jednak nie zwracanie uwagi na grę jest złym posunięciem z punktu widzenia expected value. Twoje umiejętności podejmowania decyzji odpowiednich do sytuacji pójdą na marne. Jest też znacznie trudniej doskonalić grę, jeśli jednocześnie rozgrywasz trzy rozdania, sprawdzasz maila i siedzisz na czacie (ICQ). Nie poświęcając całej uwagi grze niekoniecznie musisz zacząć przegrywać, ale na pewno nie wygrasz tyle ile byś mógł.
Błąd #3: Słaby Dobór Gry
Choć dobór gry jest niezwykle istotny, wielu dobrych graczy ignoruje ten fakt. To dlatego, że ego im nie pozwala. Myślą, że mogą wygrać każde rozdanie. Wybierają największe gry jakie mogą znależć, bo wydaje im się, że tam można najlepiej zarobić.
Krótko mówiąc, ludzie Ci powinni trzymać swoje ego na wodzy. Zawsze wybieraj grę, która ma najwyższą dla Ciebie expected value. Śledź statystyki przy pomocy programów typu Check Your Bets. Graj w takie rodzaje pokera, w których celujesz, a nie najwyższe na jakie pozwala Twój bankrol. Szukaj łatwych gier i skwapliwie rzucaj się na nie.
Błąd #4: Granie w Nową Grę Zbyt Wysokimi Stawkami
Większość zaawansowanych graczy ma tendencję do eksperymentowania z różnymi rodzajami pokera. Ktoś, kto jest dobry w limit hold'em, z pewnością spróbuje no-limit hold'em, jak również pot-limit Omaha. O ile nie ma nic złego w drobnych eksperymentach, zaawansowani gracze często popełniają błąd grając w te nowe gry takim samym limitem jak w te, które już mają opanowane.
Dla przykładu, przypuśćmy, że zwyczajowo grasz w 5$-10$ no-limit hold'em. Mimo tych względnie wysokich stawek, wygrywasz. Chcesz więc spróbować sił w pot-limit Omaha.
Nie powinieneś zaczynać pot-limit Omaha ze stawkami 5$-10$. Jest to zdecydowanie błąd, gdyż nie masz w tej grze takiej przewagi jak w no-limit hold'em. Musisz być świadom faktu, że w nowej grze trzeba sobie wyrobić umiejętności. Zabieranie się za nowa grę z limitem podobnym do tego, którym grasz w swoją najlepszą grę jest niemal pewną receptą na przegraną, ponieważ istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że nie będziesz początkowo dość dobry by wygrać.
Wypracowywanie do jakich stawek możesz dojść w nowej grze to zwykle dobry pomysł. Prawdopodobnie tak nauczyłeś się grać w odmianę, w którą grasz najlepiej, więc jest to świetny sposób na nauczenie się także nowej gry.
Błąd #5: Kiepska Gra z Free Card
Gra z free card to zaawansowana taktyka stosowana czasem przez dobrych graczy. Niemal zawsze doprowadzają do niej gracze z ostatniej pozycji. Jednym z podstawowych przykładów jest podbijanie na flopie przy dobieraniu do koloru w limit hold'em. Kiedy tak robisz, masz nadzieję, że przeciwnik tylko wchodzi i sprawdza na turnie. W ten sposób, jeśli nie dobierzesz na turnie, zobaczysz turn i river przy dwóch małych zakładach, zamiast jednego małego i jednego dużego.
Wiedza kiedy doprowadzić do gry z free card lub uniemożliwiając ją przeciwnikowi zależy w dużym stopniu od sytuacji. To taki rodzaj gry, gdzie często nawet dobrzy gracze popełnią błąd z powodu niewłaściwego odczytania intencji lub błędów taktycznych.
Błąd #6: Zbyt Długi Tilt
Dobrzy pokerzyści mogą zwykle uchronić się przed tiltem lub chociaż ograniczyć straty z tego tytułu. Od czasu do czasu jednak dobry gracz trafi na tak złą passę, że straci wiarę w siebie. Taki gracz pójdzie na tilt na zbyt długo i będzie grał fatalnie sesję po sesji, a często niemal zapomni czym jest gra w pokera.
Co więcej, taki gracz często zaczyna grać w trudniejsze gry na wyższych stawkach, w które nie mógłby wygrać nawet gdyby grał najlepiej jak potrafi.
W skrócie, niektóre okoliczności mogą skazać nawet dobrego pokerzystę na długi tilt. Chociaż taki tilt zdarza sie rzadko, może trwać całymi miesiącami pozbawiając go bankrola.
