W Omaha, każdy gracz otrzymuje 4 karty własne (hole cards) i każdy ma dostęp do 5 kart wspólnych (community cards), podobnie jak w Texas Hold'em. Haczyk tkwi w tym, że musisz użyć dokładnie 2 kart z ręki i 3 kart ze stołu by zbudować swoją 5kartową rękę. Zwykle ręce wygrywające w Omaha są znacznie lepsze niż te w Texas Hold'em.
Kiedy grasz w Omaha po raz pierwszy, powinieneś skupiać się na tym, by użyć dokładnie 2 kart z ręki, nie 3 ani 1.
Więcej informacji na stronie Omaha Rules Page.
Dlaczego warto grać w Omaha?
Omaha nie jest tak popularną grą jak Texas Hold'em ale jeśli dobrze poszukasz, znajdziesz miejsca gdzie możesz w nią zagrać. Wielu dobrych graczy w Hold'em pragnie spróbować sił w Omaha ale nie znają jej specyfiki. Mimo to, mogą grać wysokimi stawkami dlatego, że są dobrzy w Hold'em. Tacy gracze zwykle grają zbyt odważnie.
Co więcej, Omaha wymaga znacznie więcej techniki, bo łatwo zobaczyć jaki układ jest najlepszy, skoro zwykle na stole jest kolor lub strit i są szanse, że ktoś ma właśnie taki układ. Poprzez "technikę" wcale nie chcę powiedzieć, że Omaha jest trudniejsza. Wręcz przeciwnie, jest dużo prostsza, gdyż jest raczej grą opartą na prawdopodobieństwie, podczas gdy w Texas Hold'em jest dużo więcej psychologii.
Niektóre z miejsc, gdzie można pograć w low-limit Omaha to: Party Poker i Empire Poker (należące do tej samej sieci).
Strategia Low Limit Omaha
Low-limit Omaha daje Ci wiele możliwości jeśli jesteś cierpliwy. Wiele z tych gier pełnych jest graczy, którzy grają zdecydowanie zbyt loose, ponieważ każdy sądzi, że jego dwie pary to świetna ręka. Najlepszą strategią jest granie takimi układami, które dobrze się sprawdzają w multi-way pots i obstawianie wysoko kiedy masz nuts. Pamiętaj, że ten artykuł jest kierowany do początkujacych graczy low-limit Omaha, gdzie gra z zasady jest odważna i pasywna. Nie został on napisany z myślą o poważniejszych grach Omaha.
Jest jeszcze inna odmiana Omaha zwana Omaha hi-lo. W tej grze gracze z najlepszą niską i wysoką ręką dzielą pulę między siebie. Artykuł ten nie omawia wersji hi-lo; będę mówił wyłącznie o Omaha hi.
Dobre miejsca do gry w low-limit Omaha to m.in. Party Poker i Empire Poker (należące do tej samej sieci).
Układy Rozpoczynające
W longhand Omaha tak na prawdę nie istnieje coś takiego jak "ręka dominująca" na preflopie. Mógłbyś dostać parę asów i parę króli a mimo to zostać z łatwością pokonanym. Nie oznacza to jednak, że powinieneś sprawdzać do flopa z czymkolwiek. Nadal należy rozgrywać dobre układy, choć tym razem jest wiele rodzajów dobrych układów. Takich, które stają się dominujące po pojawieniu się odpowiednich kart na flopie. Zatem, mimo, iż niektóre układy są lepsze od innych, implied odds będą w dużym stopniu wpływały na to, jakie rozdania powinny być rozgrywane niezwykle brawurowym środowisku low-limit Omaha.
Najlepsze układy rozpoczynające w low-limit Omaha to takie, gdzie dostajesz dwie pary i dobierasz, jak np. K 
Q
W 10 . (Doskonałym flopem byłoby Q
J
3 .) Takie układy są stosunkowo rzadkie, więc kolejnym układem z rodzaju dobrych będzie w przypadku gry agresywnej po prostu układ dający wiele możliwości na dobranie. Jeśli spodziewasz się multi-way pot, ważne, żebyś dobierał do nuts. Innymi słowy, warto dobierać do koloru z asem, a nie do koloru z 9. Co więcej, nie warto dobierać do strita jeśli masz niskie karty i istnieje prawdopodobieństwo, że strit będzie niski.
Może najlepiej po prostu sprawdzać na preflopie jeśli jest szansa na dobranie, tak by nie odstraszyć graczy loose-passive. W ten sposób także mniej ryzykujesz jeśli nie dobierzesz układu. Jeśli jednak masz układ, którego siła tkwi w wysokich kartach, jak np. A A K J , powinieneś podbijać. Powinieneś też podbijać mając kilka możliwości na dobranie, tak by zbudować pulę, jeśli czujesz, że inni gracze zbyt często pozostają w grze kiedy pula jest wysoka.
Możesz też czasem zagrać ręką jedynie z wysoką parą. Zdecydowanie graj, jeśli masz AAxx, KKxx; mając AAxx powinieneś podbijać, jeśli sądzisz, że dasz radę wyeliminować część graczy i pozostać w grze z jednym lub dwoma przeciwnikami. Możesz też zaeksperymentować z DDxx ale to bardzo ryzykowne. Set też byłby niezły, choć sety nie są wcale takie dobre w Omaha, ponieważ ktoś może z łatwością dobrać kolor albo strita. Mając wysokie pary naprawdę liczysz na wysokiego fula i w konsekwencji ograbienie kogoś, kto myśli, że jego niższy ful jest mocną ręką. Głównym powodem, dla którego wysokie pary nie są tak cenne, jak w Texas Hold'em jest fakt, że posiadanie najwyższej pary na flopie jest bez wartości w Omaha. Najprawdopodobniej ktoś inny ma dwie pary.
Gra na flopie
Ogólnie rzecz ujmując należy spasować każdy układ, który nie jest wysokimi dwiema parami albo czymś, co pozwoliłoby dobrać do nutsów lub prawie-nutsów (jak kolor z królem). Wymagania te można nieco złagodzić jeśli gramy w małej grupie: możesz wówczas dobierać do nieco nizszych stritów i kolorów. Nadal jednak unikaj wchodzenia z jedną parą.
Jeśli na stole jest para, a Ty nie masz trójki, nie dobieraj. W większości przypadków ktoś inny ma trójkę i prawdopodobieństwo, że uda Ci się go pokonać poprzez półblef jest niewielkie. Jeśli sprawdzisz i dostaniesz swoją trójkę, możesz zostać pokonany przez fula!
Półblefy przydają się tylko, kiedy uważasz, że masz szanse natychmiast wygrać. Jednak w wielu agresywnych grach low-limit wielu graczy będzie sprawdzać aż do showdown. W takim wypadku nie warto tak często semi-bluff. Może z raz czy dwa dla zmylenia pozostałych graczy, ale w innych przypadkach lepiej tego unikać.
Dwie pary i sety są kłopotliwe jeśli na stole pojawia się szansa na dobranie. Przy kilku graczach w puli może być tyle kart out przeciwTobie, że prawdopodobnie przegrasz rozdanie! Spróbuj check-raise i zmuś przeciwników do zapłacenia za dobieranie. Bądź jednak przygotowany na spasowanie na turnie jeśli dobieranie (lub dwa!) się powiedzie i prawdopodobnie zostaniesz pobity. Jeśli to Ty dostaniesz fula, możesz spróbować slowplay (jesli masz superfula) i mieć nadzieję, że ktoś trafi swojego strita lub kolor. Jednak nie możesz przesadzić. Powinieneś uciekać się do tego tylko, jeśli naprawdę nie ucierpisz przez rivera, i raczej bądź gotów uciekać się do slowplaya jeśli jesteś na właściwej pozycji a przeciwnicy dają się na to złapać. Jeśli zauważysz, że Twoi przeciwnicy uparcie sprawdzają, wówczas śmiało podbijaj na turnie. Jeśli Twoi przeciwnicy to nowicjusze w Omaha, którzy sądzą, że ich kolor z asem jest nutsową ręką kiedy na stole jest para, lepiej nie próbuj slowplay. Często tacy gracze podbijają maksymalnie na turnie i riverze pomimo Twoich widocznych szans na fula!
Zauważ jednak, że nawet ful nie gwarantuje wygrywającej ręki. W Omaha często się zdarza, że jeden ful bije drugiego. Zwykle Twój ful jest niski, jeśli Twoja trójka jest niższa od pary na stole. Jeśli z kolei Twoja trójka jest wyższa niż ta para zwycięstwo jest niemal pewne. Najlepszy sposób, by sprawdzić czy Twój ful jest najlepszym układem jest zwracanie uwagi na sekwencje w jakich obstawiają przeciwnicy. Przy niskim fulu, możesz rozważyć zachęcenie ich do blefu poprzez check-call zamiast podbijania w jakiejś części rozdań.
Gra na turnie
Jeśli trafisz kolor lub strita przed turnem, zdecydowanie powinieneś ostro podbijać, a nawet check-raise jeśli masz pewność, że ktoś podbije (ale podbijaj natychmiast w przypadku jakichkolwiek wątpliwości). Istnieje duże prawdopodobieństwo, że któryś z przeciwników ma set lub dwie pary i zbuduje fula na riverze. Nie dopuść by dostał free card.
Gra na riverze
Często karty wspólne nie będą wskazywały na strita czy kolor i będzie Ci się wydawało, że Twoje dwie pary lub set to mocna ręka. Wówczas na riverze dojdzie scare card (potencjalnie wzmacniejąca rękę przeciwnika). Jeśli tak się stanie, dobrym rozwiązaniem może być czekanie rivera. W końcu, jeśli ktoś check-raise, podwoisz ilość pieniędzy jaką włożyłeś do rozdania. Choć zależy to od ilości graczy pozostających w rozdaniu i ich sposobu gry, sprawdzanie zwykle jest dobrym posunięciem w puli multi-way. Jeśli jednak Twój przeciwnik rzadko czeka i potem sprawdza, lub jeśli rozgrywa to rozdanie jakby miał dwie pary, możesz rozważyć podbijanie.
Z drugiej jednak strony, jeśli trafiłeś to co chciałeś na riverze, lepiej podbij zamiast check-raise, bo Twój przeciwnik może próbować czekać. Ja zwykle w takiej sytuacji na przemian podbijam i check-raise, w zależności od tego co moim zdaniem ma przeciwnik, ale także by dodać grze atmosfery kantu i niepewności. Ważne, by sprawić, że przeciwnik boi się check-raise, by zniechęcić go do podbijania na riverze i w konsekwencji czasem taniej dojść do showdown.
Wstęp do Pot Limit Omaha Hi
Pot-Limit Omaha to wyjątkowa gra. Jest to jedna z niewielu odmian pokera, która cieszy się większą popularnością w Europie niż w Północnej Ameryce. Pot-Limit Omaha jest także grą, która charakteryzuje się dużymi wahaniami wyników. Nawet marny gracz może mieć któregoś wieczoru szczęście i wygrać niemal wszystkie żetony na stole w Pot-Limit Omaha. Jest to także jedna z niewielu gier, w których zwykle gra się wyższymi stawkami. O ile w grach domowych, na sieci, czy w brytyjskich kasynach dominują gry pot-limit Omaha z niskimi i średnimi stawkami, Pot-Limit Omaha jest zwykle rozgrywany na całkiem wysokich stawkach w większości kasyn. Ten artykuł powstał jednak by pomóc początkującym graczom opanować Pot-Limit Omaha, a NIE z myślą o tych, którzy planują grać na wyższych limitach.
Pot-Limit Omaha znacznie rózni się od Hold'em. W Hold'em, gracze zwykle sprawdzają mając rękę second best, a to dlatego, że w Hold'em gracze rzadko maja nuts. Jeśli ktoś z zasady pasował dobrany układ bez nuts w Texas Hold'em, na dłuższą metę z całą pewnością przegra. Należy sprawdzać bądź podbijać nawet z relatywnie słabą ręką, jak wysoka para lub niski set.
Jednak częste sprawdzanie z wątpliwym układem w Pot-Limit Omaha jest gwarantowanym sposobem na przegraną. Gracze często mają nuts grając w Omaha. Zatem marzeniem każdego gracza Omaha jest możliwość sprzedania nutsowych układów graczom, którzy sprawdzą ich z układami, których szanse na poprawę są nikłe. Jeśli do flopa w postaci Q 10 9 wchodzi pięciu graczy, gracz mający AADW różnego koloru powinien spasować jeśli ktoś wysoko podbije. Jest nikła (jeśli w ogóle) szansa, że jego asy są najlepszym układem lub takim pozostaną nawet gdyby pierwotnie były. Jego szansa na trafienie nutsowego strita też jest niewielka, a ponadto przegra z potencjalnym kolorem albo fulem.
Pot-Limit Omaha bazuje na dwóch rzeczach: budowaniu nutsowej ręki oraz pozycji. Pierwszy aspekt jest oczywisty. Ręce w Pot-Limit Omaha są mocne, zatem musisz mieć szansę trafić najlepszy układ. Większość rozdań Pot-Limit Omaha nie dochodzi do showdown. Kiedy jednak tak się dzieje, zwykle jeden z graczy ma nuts albo dobierał do nuts. Jeśli dwóch graczy zbudowało mocną rękę, zazwyczaj jeden ma nutsowy lub niemal nutsowy układ a drugi też ma niemal nutsowy. Przykładem może być sytuacja, kiedy na stole jest AD554. Jeden z graczy ma AAxx a drugi DDxx. Gdyby ktoś w tej sytuacji podbił wysoko mając 23xx, byłby głupcem. O ile taki strit byłby mocnym układem w Hold'em, w tym przypadku w Omaha byłaby to bardzo słaba ręka.
Nacisk na budowanie nutsowej ręki w Omaha znacząco wpływa na wybór układów rozpoczynających. Aby trafić nuts albo prawie nuts, potrzebujesz układów, które dobrze ze sobą współgrają. Kiedy pojawiają się karty wspólne, musisz być w stanie zbudować nuts na wiele sposobów. Musisz mieć możliwość budowania nutsowych stritów, kolorów, czy wysokich fuli. W ten sposób, nawet jeśli założymy, że Twój strit przegra z ewentualnym kolorem, istnieje szansa, że dobierzesz fula. Powinieneś unikać układów, które z łatwością mogłyby zostać ręką second best. Jeśli układ kiepsko współgra, istenieje duża szansa, że otrzyma niezły układ na flopie. Mógłby on jednak łatwo zostać pobity na dalszych etapach gry, co dałoby Ci niewielką szansę na ponowne dobranie najlepszej ręki. Kiedy więc oceniasz swoją rękę na preflopie, rozważ poniższe wskazówki:
• Wysokie pocket pairs są dobre, ponieważ dają szansę na zbudowanie wysokiego fula. Jeśli nie trafisz seta z wysoką parą, para ta jest niestety bezwartościowa.
• Sekwensy są pomocne. Układ typu W1098 jest bardzo dobry w Pot-Limit Omaha ponieważ pozostawia graczowi wiele szans na strita. Posiadanie W1098 jest znacznie lepsze niż DW56 bo daje więcej szans na dobranie strita niż DW56.
• Karty w kolorze powinny być traktowane ostrożnie. Można sprawdzać i dobierać do koloru z asem. Jednak dobieranie do jakiegokolwiek nienutsowego koloru może okazać się głupotą. Posiadanie kart w kolorze bez asa jest pomocne jedynie przy ponownym dobieraniu, wielokrotnym dobieraniu (tzn. także dobieraniu do strita), lub koloru, który doszedł w ostatniej chwili. Nie powinno się nigdy dobierać tylko do koloru, który nie jest nutsowy.
• Niskie i średnie pary na ręku są niemal bezwartościowe. Układy typu 5588 zaliczamy do bezużytecznych. Nawet jeśli trafisz seta, możesz łatwo przegrać z wyższym setem, stritem, lub kolorem.
Innym ważnym elementem Pot-Limit Omaha jest pozycja. Omaha rozbija się o pozycję. Jest ku temu kilka powodów. Po pierwsze, free cards to śmierć w Omaha. Jeśli jesteś na wczesnej pozycji, niemal zawsze będziesz musiał podbijać, nawet jeśli masz nuts. Na przykład, jeśli na stole jest 567 a Ty masz 899A, zdecydowanie musisz podbijać. Ktoś mógłby zbyt łatwo dobrać fula, kolor, czy nawet wyższego strita. Dlatego też gracze zwykle pasują kiedy są na wczesnej pozycji. Gracze na późnej pozycji mogą znacznie łatwiej blefować bo mogą być całkiem pewni, że gracze na wczesnej pozycji nie mają dobrego układu, a ci na późnej mogą czasem zdobyć niezwykle cenne free cards.
