Portal Pokerowy - InfoPoker.pl | Poker online | Zasady i strategia Pokera Texas Holdem

Pokerowe asy są powszechnie opisywane jako osoby zacięte i agresywne: "Zawodowcy ci nie grają często, ale jak już zagrają, grają ostro."

Ten zgrabny opis jest jednakowoż zbyt ogólnikowy. Moim zdaniem rasowy pokerzysta to taki, który posiadł cztery podstawowe umiejętności.

Umiejętność pierwsza: Matematyka

• Rasowy pokerzysta zna zasady prawdopodobieństwa obowiązujące w tej grze. Dla przykładu, profesjonalista wie, że szanse trafienia seta (trójka kart o tej samej wartości, z których dwie znajdują się w ręce gracza, a trzecia jest na stole) mając dwie karty w kieszeni wynosi około 1 do 8,5 oraz, że szansa na skompletowanie koloru rzeką (na riverze, po riverze, po ostatniej karcie na stole) wynosi 1 do 3.

• Dobry gracz rozumie znaczenie kart out. Karty out to po prostu karty wzmacniające rękę. Zsumuj je, pomnóż przez dwa, dodaj jeden i uzyskasz przybliżoną szansę trafienia.

• Skuteczny gracz potrafi szacować na podstawie puli. Wie, że znajomość wartości kart out jest bezużyteczna bez racjonalnego, skalkulowanego obstawiania. Co zrobić, jeśli masz tylko 20 % szans na trafienie? Jeśli nie masz pewności, przeczytaj artykuł o kalkulowaniu a podstawie puli.

• Znajomość matematyki jest kluczowa; to wiedza elementarna. Do póki gracz tego nie pojmie, nie powinien grać na pieniądze.

Umiejętność druga: Dyscyplina

• Dobry pokerzysta oczekuje wygranej. Tym, co różni rasowego pokerzystę od płotki, jest fakt, że płotka nie spodziewa się, że wygra. Płotkę zadowala, kiedy gra w kości, ruletkę, czy na automatach do gry wierząc w ślepy traf. Pokerzysta nie liczy na szczęście. Ma po prostu nadzieję, że pozostali gracze nie będą go mieli.

• Skuteczny gracz rozumie, że różne rodzaje gry wymagają różnej dyscypliny. Zdyscyplinowany gracz specjalizujący się w odmianach pokera bez limitu może sobie nie poradzić w odmianach z limitem i odwrotnie. Na przykład, zdyscyplinowany gracz w limitowanego Texas Hold'em potrafi świetnie przewidzieć sytuację przed wyłożeniem kart otwartych. Jeśli gra jest spokojna, gra jedynie wtedy, kiedy ma silną rękę. Kiedy zaś wielu graczy wchodzi, może zrobić błędne sprawdzenie mając kolor/ niepotrzebnie sprawdzić mając kolor, lub inną wątpliwą rękę.

• Zdyscyplinowany gracz wie kiedy grać a kiedy spasować. Wie, kiedy zaczyna iść na tilt (mógłby wejść agresywnie nie czekając na dobrą kartę), jak również kiedy gra jest zbyt ostra by po prostu odpuścić będąc na wygranej pozycji.

• Zdyscyplinowany pokerzysta wie, że popełnia błędy. Kiedy je popełnia, uczy się. Nie obwinia innych, nie rozpacza, lecz wyciąga wnioski i idzie dalej.

Umiejętność trzecia: Psychologia

• Profesjonalny gracz nie jest egocentrykiem. Może być największym chamem/ sukinsynem, który nie dba o nikogo prócz siebie i czerpie radość z okradania biednych. Kiedy jednak profesjonalista wchodzi do pokoju pokerowego, identyfikuje się ze swoimi przeciwnikami. Próbuje myśleć jak oni, rozumieć ich decyzje i powody tych decyzji. Zawsze szuka odpowiedzi na następujące pytania:
  
  1. 1. Co ma przeciwnik?
  2. 2. Co zdaniem przeciwnika mam ja?
  3. 3. Co zdaniem przeciwnika ja myślę, że on ma?

• Pierwszy krok, to poznać odpowiedzi na te pytania. Drugi, zdecydowanie ważniejszy, to nauczyć się manipulować odpowiedziami. Przypuśćmy, że masz parę króli a Twój przeciwnik ma parę asów. Jeśli obaj wiecie, co ma drugi i obaj wiecie, że on wie, że wy wiecie, po co grać w pokera? Prawdziwy pokerzysta manipuluje odpowiedziami na pytanie drugie i trzecie poprzez ukrywanie silnej ręki, granie agresywne, czy blefowanie, celem pozbycia się przeciwnika.

• Skuteczny gracz wie, że psychologia jest zdecydowanie ważniejsza w odmianach pokera bez limitu, niż w tych z limitem. Odmiany z limitem to często potyczki matematyczne, podczas gdy te bez limitu mają spory pierwiastek psychologiczny. Tak więc, bezwiedne zdradzanie karty zachowaniem jest zdecydowanie bardziej istotne przy grach bez limitu.

Umiejętność czwarta: Ryzyko a wygrana

• Pod tą kategorię podpada szacowanie na podstawie puli (Pot odds) i oczekiwanie korzyści . Pokerzysta chętnie zdecyduje się na ryzykowne zagranie o ile nagroda będzie wystarczająco wysoka. Jednak wartość potencjalnej wygranej musi być wyższa od podjętego ryzyka.

• Co ważniejsze, pokerzysta wie, że istotą gry jest relacja między ryzykiem a wygraną również poza pokojem pokerowym. Wie zatem, jaką kwotę może przeznaczyć na grę, a jaką musi zabezpieczyć na codzienne potrzeby.

• Dobry pokerzysta rozumie, że musi być mniej skłonny do ryzykowania pieniędzy, które ogólnie przeznaczył na grę niż tych, które postanowił zaryzykować w danej grze.

Jeśli grasz poszczególną partię, musisz wyceniać każdy żeton jednakowo. Twoim jedynym zmartwieniem powinny być udane blefy. Jeśli wchodzisz za 10 $, powinieneś być gotowy zaryzykować 52 % szans na podbicie do 20$, nawet gdyby to oznaczało 48% szans na utratę Twoich 10$.

Powinieneś jednak unikać ryzykowania całą sumą przeznaczoną na grę. Musisz mieć wystarczająco dużo pieniędzy, by dowolny dzień spędzony na grze nie nadszarpnął zbytnio sumy do wykorzystania. Jeśli będziesz się martwił stratą, zaczniesz popełniać błędy. Powinieneś więc dać sobie szansę na szczęśliwszą partię w innym terminie.